Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Λεπτός μεν αλλά τοίχος.

@ Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το πώς μιά υπόθεση που αρχικά δείχνει πως είναι "Γιά γέλια", λίγες μόνο ώρες μετά, μπορεί να  οδηγήσει τον ...γελώντα σε μιά επιστολή όπως αυτή που λάβαμε χθες από τον Νovus. 

Σαν μιά πρώτη παρατήρηση θα έλεγα πως αν την αντιμετωπίζαμε σαν μιά φωτογραφία προς σχολιασμό, θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε πως δεν έχει ούτε φόρμα ούτε θέμα και το χειρότερο ούτε και περιεχόμενο. 

Λόγος αποσπασματικός και παραληρηματικός, με εξάρσεις που κορυφώνονται και εξαντλούνται σε  προσωπικές ύβρεις, ταυτόχρονα δε και βαθύτατα παραπειστικός και ψευδής, αλλά αυτό ίσως μπορούμε και να το ξεπεράσουμε, καταννοώντας την βαθιά καλλιτεχνική εμμονή του συγγραφέα γιά ...μεταμόρφωση της πραγματικότητος. Σπάνια βρίσκει κανείς τόσες πολλές αντιφάσεις σε τόσο λίγες γραμμές και ειλικρινά θα μπορούσε κάποιος να κάνει και ολόκληρη πραγματεία πάνω σε ένα τέτοιο κείμενο.

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής και επειδή κατά βάθος νιώθω θλίψη γιά το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος ο οποίος θεωρούσα (και όχι μόνο εγώ) πως ήταν πάρα πολύ ψηλά, η πρώτη μου σκέψη μόλις διάβασα την επιστολή αυτή ήταν να μην την δημοσιεύσω. Και ο λόγος δεν ήταν άλλος παρά το ότι ήθελα να προστατέψω τον συγγραφέα της από τον ίδιο του τον (τωρινό ?) εαυτό. Συχνά πιστεύω πως ενεργούμε έτσι, όταν αισθανόμαστε πως κάποιος γράφει κάτι ή πράττει κάτι υπό το καθεστώς έντονης πίεσης. Και εκεί οφείλουμε ως άνθρωποι να σεβαστούμε την πίεση αυτή και να περιμένουμε τον χρόνο να ξαναφέρει τον άνθρωπο αυτό σε μιά νηφαλιότητα η οποία, αν μη τί άλλο, τουλάχιστον θα πάψει να τον εκθέτει. 

Στην περίπτωση όμως αυτή, όλα (όσα έχουν αρχίσει να λαμβάνουν χώρα εδώ και πάρα-πάρα πολύ καιρό), δείχνουν πως δεν πρόκειται γιά κάποιο λόγο που υπαγορεύτηκε από μιά στιγμιαία συγκεκριμένη θυμική κατάσταση αλλά ένα λόγο που έχει να κάνει με μία απόλυτα συνειδητή θέση απέναντι στα πράγματα.

Όμως, είναι πολύ λεπτός ο τοίχος που χωρίζει τον έντονο κοινωνικό αντίλογο από το κοινό ξεκατίνιασμα και αν δεν υπάρχει πίσω από αυτόν τον κοινωνικό αντίλογο ειλικρινές και ουσιαστικό έρμα, είναι πολύ εύκολο να εκπέσεις στο επίπεδο ενός ρεάλιτυ. 

Θα μπορούσα κάλλιστα να το κάνω και να δώσω απαντήσεις που θα εκτίνασσαν την ...."τηλεθέαση" σε νούμερα τελικού κυπέλλου αλλά επειδή κάτι τέτοιο απέχει αρκετά από τα υπαρξιακά μου ζητούμενα, δεν θα το κάνω. 

Το μόνο που θα κάνω, είναι να αφήσω τον χρόνο να μας κρίνει όλους, κάτι το οποίο ούτως ή άλλως γίνεται δηλαδή και χωρίς ...την δική μας συγκατάθεση.

Γιατί ο χρόνος έχει ένα δικό του τρόπο να παρεμβαίνει στις προσωπικές αντιλήψεις του καθενός περί ηθικής και κατά το κοινώς λεγόμενο δηλαδή, να βάζει τον κάθε κατεργάρη εξ ημών στον πάγκο του.

Ας αφήσουμε τον χρόνο λοιπόν να "μιλήσει". Και τον κάθε αναγνώστη να έχει τις δικές του σκέψεις.

(Φυσικά, αν ο συγγραφέας επιμείνει, ο Κακός Λύκος είναι πάντα "εδώ" και πάντα "στην διάθεσή του"). 



3 σχόλια:

  1. Ντίν ντιν.(καμπανάκι) Τέλος πρώτου γύρου. Στις θέσεις σας παρακαλώ. Μπορώ να έχω την προσοχή σας για λίγο;

    Αγαπητοί "βρωμό"λυκε και "α"συντονιστά Νόβους. Εχω αντιληφθεί ότι υπάρχει πραγματική ουσία στο γεγονός να βλέπεις δύο τύπους να πλακώνονται όταν αυτό έχει σαν παρονομαστή την φωτογραφία ή έστω την βελτίωση ενός ντιπί. Εχει επίσης φοβερή πλάκα πολλές φορές σε σημείο να θέλω να στοιχηματίσω ποιός θα είναι ο τροπαιούχος, αλλά να μην σταθούμε σε αυτό. Είναι σημαντικό και χρήσιμο να προτείνονται θέσεις και απόψεις εμπεριστατωμένες και οι "τηλεθεατές" σας (για αυτούς γίνονται όλα και κόψτε τις μπουρδολογίες) να μπαίνουν στην διαδικασία να σκεφτούν, να αμφισβητήσουν, να ταχθούν υπέρ μίας πλευράς ή να διαφωνήσουν αλλά στην τελική να αποκτήσουν άποψη. Οταν όμως η ιστορία καταλήγει σε μία εγωιστική αντιπαράθεση χωρίς φωτογραφικό ενδιαφέρον, με μοναδικό κίνητρο ποιός θα καπελώσει τον άλλον (και δεν ξέρω με ποιές φιλοδοξίες) εμένα προσωπικά αρχίζει να με κουράζει και ξεπερνάει τα όρια του ευτελούς.

    Παύλο, συμφωνώ μαζί σου σε πολλά θέματα αλλά αρχίζω να αμφιβάλω για τα κινητρά σου. Νομίζω ότι αρχίζεις και την χάνεις λίγο την μπάλα.

    Γιώργο, ως γενικός συντονιστής οποιαδήποτε επιτυχία ή αποτυχία του dp είναι κυρίως δική σου ευθύνη. Αποκλείεται να είσαι ικανοποιημένος με την παρούσα κατάσταση. Αλλαξε ρότα ή αλλιώς πήγαινε στο μέγαρο έχει αφιέρωμα στο Νινο Ρότα.

    Ντίν ντιν.. Εναρξη β γύρου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Παύλο, συμφωνώ μαζί σου σε πολλά θέματα αλλά αρχίζω να αμφιβάλω για τα κινητρά σου".

    Και πολύ καλά κάνεις και αμφιβάλλεις αγαπητέ. Γιατί η αμφιβολία οδηγεί στην έρευνα και η έρευνα στη γνώση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θαυμαστικέ μου ψοφάς για Κολοσσαίο αλλά μάλλον ελάχιστα η καθόλου σε ενδιαφέρει το ότι εκεί, στο τέλος ο Καίσαρας έδειχνε χεράκι κάτω γιά κάποιον από τους δύο.
    Θα μου πείς βέβαια πως εδώ, δεν υπάρχει Καίσαρας άρα δεν θα χαρεί το φιλοθεάμον κοινό το τελικό χτύπημα...
    Υπάρχει όμως πολύ αίμα !
    Κάτι είναι κι΄αυτό εε ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή