Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Βραδιά (αντι)ποίησης αρχής.

@ Επειδή ο Κακός Λύκος εκτιμά την ποίηση και επειδή στο χθεσινό κείμενο με τον τίτλο "Γιατί ρε μαλάκα ?" o φίλος Novus σχολίασε με ένα πολύ ενδιαφέρον στιχούργημα, το παραθέτω ως κύριο σχόλιο διατηρώντας όμως το δικαίωμά μου να του απαντήσω με τον ίδιο έμμετρο τρόπο, με ένα άλλο στιχούργημα που το ονόμασα "Χάσμα Χασμάτων".

Novus :
"Πίσω απ' τις γρίλιες στέκει ο θυρωρός
και τη φτωχή ζωή του ανακατεύει
μας υποπτεύεται βουβά ο διπλανός
ποιός ξέρει κυρα Ελένη τι μας σέρνει...

Έλα κοντά και σώπα, μη μιλάς!
Τόσα χρονάκια ψάχνεις την αγάπη
με τόση λάσπη που στην πλάτη κουβαλάς
τέτοια σε μάραναν ανόητη απάτη!

Κοίτα και γύρω σου, Λύκε του κερατά
και πες μου πόσο αξίζει η κάθε μέρα.
Δεν επενδύεται η αγάπη φουκαρά.
Ψάξε καλύτερα, κάτι θα βρεις πιο πέρα.

Βουλιάζουμε σιγά, κι αυτός ο δρόμος δεν μας πάει πουθενά..."


O Kακός Λύκος :
Xάσμα Χασμάτων
Δεν είμαι γώ το μήνυμα, εγώ είμαι ο ταχυδρόμος του,
και στο άλογο του λόγου μου καβάλα σας το φέρνω.
Σάτιρα λένε το άτι μου και εμπόδιο στο δρόμο του
ξέρω καλά πως θα βρεθεί κάθε λογής "γκουβέρνο".


Μα όσο κι αν φαίνεται άναρχο της σάτιρας το άλογο
και δεν ανέχεται άρχοντα να το περιορίζει,
δεν είν' ποτέ του άδικο μα ούτε και παράλογο,
απλώς έχει τον τρόπο του το δίκιο να γνωρίζει.


Κι όσοι ποτέ πιστέψανε πως θα το κουμαντάρουνε
φορώντας του (ανιστόρητα) χαλκάδες και ηνία, 
χωρίς να το γνωρίζουνε, τον φασισμό φλερτάρουνε
κι ως γραφικούς δικτάτορες τους ξέρει η κοινωνία.


Παράτησε ήσυχο λοιπόν το όμορφο το άτι μου
κι εδώ δεν είναι το dp γιά να με εξορίσεις. 
Εδώ είναι ο Λύκος ο Κακός, καλύβι και παλάτι μου,
κι ούτε "συντονισμοί" χωρούν ούτε και "όροι χρήσης".


(Κι αν κάποτε παραιτηθείς και βγάλεις την πορφύρα
και γίνεις όπως ήσουνα, ο Γιώργος ο παλιός, 
δυό βήματα η καλύβα μου-έβγα λοιπόν και σφύρα
και τότε ίσως τα πράγματα να είναι και πάλι αλλιώς). 

3 σχόλια:

  1. Ποντίκια στην αγορά 3.54
    Mουσική - Στίχοι: Σωκράτης Mάλαμας

    Στην αγορά παγιδευμένοι πονικοί
    νύχτα στην Tσιμισκή, μες στον αέρα
    γλιστράς δεξιά μου κρύα αναπνοή
    πριν από χρόνια ζούσαμε 'δώ πέρα.

    Σ' ένα δωμάτιο σκοτεινό σ' αναζητώ
    τη μυρωδιά σου πιάνω με το σώμα
    αν είν' ο κόσμος μου τρελός τί να σου πώ;
    αν κάνω λάθος το ρυθμό σ' ακολουθώ.

    Bουλιάζουμε σιγά
    κι αυτός ο δρόμος δε μας πάει πουθενά
    σ' αγγίζω στο βυθό κι αναρριγώ.
    Ξαπλώνουμε βαριά
    κι ο έρωτας μας κουβαλά
    στα νύχια του μας παίρνει και μας σέρνει.

    Πίσω απ' τις γρίλιες στέκει ο θυρωρός
    και τη φτωχή ζωή του ανακατεύει
    μας υποπτεύεται βουβά ο διπλανός·
    ποιός ξέρει η κυρα-Bάσω τι μας σέρνει!

    Mες στη γλυκιά φωνή της κρύβει μια θηλιά
    και μες στα πόδια της φωτιά που αναστατώνει
    τα βράδια κατεβαίνει αγκαλιά στο σατανά
    και το πρωί στο ισόγειο καμαρώνει.

    Xοντρή καρδιά μου, βουτηγμένη στο πιοτό
    ποιός μάγκας σ' έχει φτύσει και μου γνέφεις
    την έκανες μια 'μέρα από 'δώ
    και νά 'σαι πάλι εδώ, πάλι εδώ...

    Eλα κοντά και σώπα, μη μιλάς
    τόσα χρονάκια ψάχνεις την αγάπη
    μα τόση λάσπη που στην πλάτη κουβαλάς
    τέτοια σου μάραναν ανόητη απάτη.

    Kοίτα και γύρω σου -γάτοι του κερατά-
    και πες μου πόσο αξίζει η κάθε μέρα
    δεν επενδύεται η αγάπη φουκαρά
    ψάξε καλύτερα, κάτι θα βρεις πιό πέρα.

    Bουλιάζουμε σιγά
    κι αυτός ο δρόμος δε μας πάει πουθενά,
    σ' αγγίζω στο βυθό κι αναρριγώ
    Ξαπλώνουμε βαριά
    κι ο έρωτας μας κουβαλά
    στα νύχια του μας παίρνει και μας σέρνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα διαφωνησω εδω λυκε οσον αφορα τον μανδυα.
    κανονικα επρεπε για μενα να υπαρχει ο μανδυας. αλλα ο νοβους τον εβγαλε προς στιγμη για να ανταπαντησει φιλικα και ανθρωπινα. απ την μια συντονιστικα λαθος απ την αλλη ανθρωπινα σωστο.
    και κατι δικο μου. το αλογο της σατιρας καλο ειναι να κλωτσα τους παντες.
    πχ. εγω εδω ειμαι, αν θες :P

    πες και κεινον τον φιλο σου, οτι τα πμ δεν τα λεμε δημοσια.χωρις να σημαινει οτι εμενα δεν μ αρεσει αυτο που κανει :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Mitsos :
    "θα διαφωνησω εδω λυκε οσον αφορα τον μανδυα.
    κανονικα επρεπε για μενα να υπαρχει ο μανδυας. αλλα ο νοβους τον εβγαλε προς στιγμη για να ανταπαντησει φιλικα και ανθρωπινα".

    Μήτσο η απάντηση που αναζητάς βρίσκεται στην δεύτερη στροφή του απαντητικού μου ποιήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή